Druga Jesień. Stawanie się rękopisu - Meniok, Wiera (Konteksty. Polska Sztuka Ludowa, 2024)
Autorka eseju przedstawia kluczowe figury i znaczenia symboliczne, na których podstawie budowano projekt literacko-artystyczny Druga Jesień, od ponad dwudziestu lat dedykowany Brunonowi Schulzowi w rocznicę jego tragicznej śmierci. Wydarzenia Drugiej Jesieni corocznie rozpoczynają się 19 listopada od spotkania ekumenicznego w miejscu zamordowania Schulza. Druga jesień to jego jedyny tekst, którego rękopis ocalał i wciąż staje się w działaniach Drugiej Jesieni – jednej wśród niezliczonych form życia autora po śmierci – życia w jego dziele, które silniejsze jest od śmierci. Druga Jesień to projekt-misja oparty na idei działania poświęconego Schulzowi oraz wszystkim, kto na zawsze został wpisany w horyzonty tej misji, ostatnio także poległym na wojnie z rosyjskim najeźdźcą. Idea działania to również symboliczny akt przebudzenia uśpionych potrzeb pamiętania o najważniejszym, niepoddającym się zapomnieniu. W myśl Paula Ricœura Schulz objawia się w Drugiej Jesieni jako prorok, który wciąż mówi i wciąż pozostaje postacią kryzysu. W swoich tekstach pozostawił świadectwa grozy. W cyklu Schulz. Psalmy Serhij Żadan mówi – w jego i własnym imieniu – o bezsilności i sile poety-proroka w czasie katastrofy.