Mise Éire: wizje i rewizje patriotycznego mitu w poezji irlandzkiej - Fengler, Maria (Konteksty. Polska Sztuka Ludowa, 2025)
Celtycki mit bogini uosabiającej irlandzką ziemię przenika irlandzką literaturę od najdawniejszych podań do XX wieku. Analizowane tu wiersze z lat 70. i 80. XX wieku uwidaczniają jednak bunt wobec mitu i projektowanych przezeń społecznych i politycznych postaw, defamiliaryzując narodową narrację poprzez strategie demitologizacji, groteskę i szyderstwo. Wiersz Bog Queen Seamusa Heaneya zamienia boginię w przerażające zombie patronujące rytualnej przemocy, zaś Aisling Paula Muldoona w anorektyczną wizję prowadzącą młodych mężczyzn na męczeńską śmierć. Eavan Boland demitologizuje postać Matki Irlandii, ukazując w jej miejsce historyczne losy Irlandek: prostytutki i matki-emigrantki. W prześmiewczym ujęciu Nuali Ní Dhomhnaill, Irlandia to Stara Bezzębna Babcia, ślepa i głucha na współczesną rzeczywistość. Poetyckie rewizje mitu diagnozują wyczerpanie narodowej ideologii, wskazując na ludzki koszt sakralizowanej przemocy oraz na anachronizm wezwania do krwawej ofiary we współczesnym świecie.