Między prawdą zdjęcia a prawdą obrazu. O filmach Andrieja Zwiagincewa - Frankowska, Katarzyna (Kwartalnik Filmowy, 2009)
Andriej Zwiagincew do swoich dwóch filmów fabularnych (Powrót /2003/, Wygnanie /2007/) włączył malarski cytat i fotografię. Konkretne płótna przywołane w diegezie i przykłady malarskiej ikonografii (za sprawą filmowych mise en scène) komponują się w niewielkie cykle biblijne i prowokują do biblijnych interpretacji, do prób utożsamienia bohaterów z postaciami biblijnymi. Bohaterowie jednak działają wbrew domniemanym prototypom, nie są świadomi obecności malarskich cytatów ani ich sensów, a cytaty są podporządkowane filmowej fabule. Znacząca obecność fotografii kieruje uwagę widza, co zrozumiałe, właśnie w jej stronę - rozbudowuje i umacnia realność filmowej fikcji. Dopiero na koniec w obu filmach widz zostaje zmuszony do weryfikacji także i tego tropu. W ostatnich scenach oglądamy zbiór nieznacznie zmienionych (w treści i nastroju) zdjęć - dowód omylności naszej intuicji i ocen. Zwiagincew, pytany o niejednoznaczność bohaterów i ich zachowań, mówi o zagadce albo paradoksie, których żaden autor nie może w pełni odkryć czy wyjaśnić. Nie na tym polega jego rola. Artysta, według reżysera, ma kierować uwagę widza na pewne zagadnienia.