Konserwatywne transgresje i kanoniczne konkluzje - Harries, Dan (Kwartalnik Filmowy, 2006)
Harries stawia tezę o transgresyjnych właściwościach parodii filmowej, która pojawia się w kanonie gatunku w momencie, gdy jego konwencje ulegają krańcowemu usztywnieniu i wyeksploatowaniu. Według autora parodia filmowa nie służy wyłącznie wywołaniu efektu komicznego, ale pomaga wskazać na te elementy systemu normatywnego, jakim jest gatunek (często powtarzane chwyty narracyjne; określone, stałe typy bohaterów czy metody ujęcia tematu), które mogłyby potwierdzać wygaśnięcie określonej tradycji. Na przykładach filmów komediowych Harries dowodzi jednak, że parodia filmowa nie jest oznaką wygaśnięcia określonych gatunków, ale służy ich rewitalizacji. Autor nazywa parodię metakrytycznym narzędziem pozwalającym napiętnować zużyte konwencje, a jednocześnie podkreśla jej subwersywny charakter i przypisuje jej cechy właściwe transgresyjności postmodernistycznej. Tekst jest tłumaczeniem rozdziału Conservative Transgressions and Canonical Conclusions z książki Dana Harriesa Film Parody, BFI Publishing, London 2000. © 2000 by British Film Institute.