Embracing the Lackluster: Investigating the Life (and Afterlives) of a Nineteenth-Century Workaday Actor - Hughes, Amy E. (Pamiętnik Teatralny, 2022)
Amerykański aktor i antreprener Harry Watkins (1825–1894) nie był wyjątkowy. Pragnął sławy, ale zaledwie się o nią otarł. Jeśli postać Watkinsa ma w ogóle jakieś „znaczenie historyczne”, to przede wszystkim dlatego, że pozostawił obszerny dziennik, w którym opisał swoje przeżycia z okresu poprzedzającego wojnę secesyjną. Kiedy autorka w 2008 roku odkryła ten rękopis, właśnie nijakość Watkinsa stała się przedmiotem jej badań, których osią jest pytanie, jak historia tego niewiele znaczącego aktora oświetla dziewiętnastowieczną kulturę amerykańską – równie obsesyjnie skupioną na sławie i osiągnięciach jak dzisiejsza. Autorka dowodzi, że Watkins to postać znacząca właśnie dlatego, że jest zwyczajny, zapomniany, przeciętny. Jego losy rzucają światło na to, czym jest „biała przeciętność” (Koritha Mitchell), i pogłębiają rozumienie przewrotnej mocy amerykańskiego snu. Niewidzialność Watkinsa za życia i później sugeruje, że przeciętność jest formą napiętnowania i odrzucenia. Jego cykliczne wzloty i upadki uzmysławiają istnienie sił kulturowych, które nadal kształtują aspiracje współczesnych artystów teatralnych i przesądzają o triumfach i porażkach definiujących ich (nasze) nieubłaganie zwyczajne życie.