What Space Is This Time? Historiography in the Space of History - Bank, Rosemarie K. (Pamiętnik Teatralny, 2021)
Poprzez pytanie zawarte w tytule artykuł analizuje napięcie między inercją a zmianą w badaniach nad historią kultury. Inercja w tym kontekście nie oznacza bezczynności czy bezwładności (czyli braku aktywnych właściwości), ale strukturalne ograniczenia, które ujawniają się, gdy kwestionowane są kody, formy, praktyki, role itp. Jakie rodzaje i formy społecznokulturowej wiedzy, wartości lub struktur są pielęgnowane, rozwijane, a jakie porzucane na różnych obszarach geograficznych i w całej historii systemu społecznego? Inercja i zmiana jako strategie historiograficzne umożliwiają rezygnację z myślenia w kategoriach istoty i marginesu oraz związanych z nimi binarnych opozycji opartych na różnicy i inności, by skupić się na dynamice, która wpływa na podtrzymanie niektórych systemów i struktur społecznych w celu zachowania energii oraz na porzucanie bądź wprowadzanie innych. W procesie badania przestrzeni w czasie historiograficznym autorka czerpie historyczne przykłady z podejmowanych przez uczonych i performerów w Stanach Zjednoczonych w drugiej połowie XIX wieku prób inscenizowania „amerykańskich” historii, które przechowywały, odrzucały i tworzyły przeszłe i współczesne przestrzenie historyczne: wizja Ancient Society Lewisa Henry’ego Morgana (1877), Columbian Exposition z 1893 roku i Dziki Zachód Buffalo Billa.