Teatr lalek, Bauhaus, Richard Teschner, kineformy. Kilka uwag na temat wczesnej twórczości Andrzeja Pawłowskiego - Kopania, Kamil (Kwartalnik Filmowy, 2002)
Kineformy – rzutowane na ekran ruchome, zmienne obrazy tworzone z abstrakcyjnych form przestrzennych wprawianych w ruch, podświetlane i przepuszczane przez system deformujących je soczewek – to rodzaj twórczości plastycznej, która przyniosła sławę Andrzejowi Pawłowskiemu w latach 50. Do tych rozwiązań doszedł po serii eksperymentów z teatrem lalkowym, w którym prezentował lalki odbite w lustrze. Dalszym krokiem było zastosowanie systemu krzywych zwierciadeł, które dawały obraz zdeformowany, potem mechanizm ten został uzupełniony o soczewki powiększające. Wynalazek swój nazwał teatrem epidiaskopowym. U źródeł jego pomysłów leżą prawdopodobnie eksperymenty teatralne Bauhausu, a także Richard Teschner.