Pani buduaru krzywych zwierciadeł - Kanabrodzki, Mateusz (Kwartalnik Filmowy, 2000)
Kanabrodzki omawia Aktorki, wideoteatr „Poza” Lothe i Lachmanna. Jolanta Lothe i Piotr Lachmann inspirują się twórczością Helmuta Kajzara. Kanabrodzki mówi, że „Poza” i teatr Kajzara łączy ta sama Schulzowska homunkulusowa dusza, która uważa się za gwiazdę światowych firmamentów i dryfuje po całej twórczości Kajzara, nie zważając na granice poszczególnych utworów, w tym Paternoster, Włosów błazna i Gwiazdy. W wideoteatrze Lothe-Lachmann Gwiazda jest ikoną. Nie wykracza poza gesty z kulturowego kanonu. Sztuczność Gwiazdy jest sztucznością kultury. Gwiazda porusza się w pióropuszach, tak jak człowiek zawsze to robił i będzie robił. Przyjmuje nawet najgłupsze role, aby nie wypaść ze scenariusza zaaranżowanego przez kulturę. Jak aktorka, ale aktorka naturalna. Jej histrioniczność wynika z egzystencjalnej konieczności. Być człowiekiem znaczy być Gwiazdą.