Kinomaniacy, pedanci i sekrety pamięci - Giżycki, Marcin (Kwartalnik Filmowy, 2016)
Jest szczególna grupa kinomanów, czy może raczej kinomaniaków, którzy analizują filmy klatka po klatce w poszukiwaniu najmniejszych błędów. Są to na ogół niezauważalne gołym okiem detale. Ich tropiciele zapominają, że kino w ogóle jest oszustwem. Tworzy w mózgach widzów iluzję ruchu i ciągłości akcji dzięki projekcji statycznych kadrów z odpowiednią prędkością. Bazuje na ułomności ludzkiej percepcji. A to z kolei łączy się z zagadnieniem pamięci. Jak wykazał Stanley Cavell, niemal nie ma streszczenia filmu bez błędu. Autor niniejszego tekstu stawia tezę, że bywa też tak, iż nasza pamięć „ulepsza” oglądane filmy, filtruje z nich to, co istotne, upraszcza, ale i poprawia oryginał. Bowiem filmy nie kończą się wraz z wyłączeniem projektora czy odtwarzacza, lecz żyją dalej w umysłach odbiorców.