Ożywianie obrazów: „Edvard Munch” (1974) Petera Watkinsa i „Pasja” (1982) Jean-Luca Godarda - Mazierska, Ewa (Kwartalnik Filmowy, 2009)
Autorka poddaje analizie dwa wybitne filmy o obrazach i artystach: Edvarda Muncha Petera Watkinsa i Pasję Jeana-Luca Godarda w celu ustalenia, w jaki sposób obydwaj reżyserzy rekonstruują tworzenie obrazów przez malarzy wcześniejszych epok. Mazierska zauważa, że twórcy ci, dosłownie i metaforycznie, wprawiają obrazy w ruch, korzystając z technicznych środków dostępnych kinu, na przykład z zoomu. Jednocześnie celem dokonywanej przez Watkinsa i Godarda analizy obrazów jest auto-analiza. W szczególności, badanie życia i metody twórczej Edvarda Muncha jest dla Watkinsa sposobem dotarcia do własnej tożsamości niejako z zewnątrz, spojrzenia na siebie jak na "innego". Celem Godarda jest uświadomienie widzowi, że film składa się z obrazów, które nie muszą tworzyć zbornej fabuły. Awangardowość Edvarda Muncha i Pasji autorka eseju łączy z czasem, w którym te filmy powstały: między połową lat 70. a początkiem 80. W tym okresie kończyło się kino modernistyczne, a zaczynał filmowy postmodernizm. Filmy te stanowią łabędzi śpiew filmowego modernizmu, z jego zakorzenieniem w sztuce wysokiej i przekonaniem, że kino to spadkobierca malarstwa.