Zemsta Gombrowiczem podszyta. „Dziedziczka” Williama Wylera i „Plac Waszyngtona” Agnieszki Holland jako świadectwa lektury tekstu charakterystyczne dla swoich czasów - Wajda, Katarzyna (Kwartalnik Filmowy, 2004)
Autorka porównuje dwie adaptacje filmowe powieści Henry’ego Jamesa Dom na Placu Waszyngtona (Washington Square) oddalone w czasie o prawie pięćdziesiąt lat, co w historii kina jest niemal całą epoką, zarówno pod względem technicznym, jak i rozwoju świadomości filmowej widzów. Wajda skupia się na postaci głównej bohaterki i dzięki niej podkreśla elementy potwierdzające tezę Alicji Helman, że adaptacja jest świadectwem wirtualnego typu lektury określonej zbiorowości w określonym miejscu i czasie.