Dlaczego nie lubię reklam w kinie
Marcin Giżycki
mgizycki@hotmail.comPolsko-Japońska Akademia Technik Komputerowych (Polska)
https://orcid.org/0000-0001-7525-0205
Abstrakt
Autor zastanawia się, jaki cel ma wyświetlanie w kinach przed seansami, często przez pół godziny, reklam, skoro badania wykazują, że większość z widzów albo nic z nich nie pamięta, albo je odpuszcza. Zdaniem badaczy i krytyków reklamy są jednym z powodów systematycznego bywania widzów w kinie. Biorąc pod uwagę ceny reklamowania się w kinie, na większości seansów (z wyjątkiem wielkich hitów) można by w ogóle nie pobierać opłat, bo zysk ze sprzedaży biletów stanowi tylko mały procent dochodów kin z reklam. W tym systemie film staje się tylko narzędziem reklamodawców. Sztuka się nie liczy. Zauważyli to już dawno artyści, np. Richard Serra czy Wim Wenders.
Słowa kluczowe:
reklama, kino, Richard Serra, Wim WendersBibliografia
Robbins, R. H. Global Problems and the Culture of Capitalism,: Pearson Education, Inc., Boston-New York-San Francisco 2008.
Rotfeld, H. J. Movie theaters’ Suicide-by-Advertising with Income from Abusing Customers, „Journal of Consumer Marketing” 2006, nr 23, November.
Wenders, W. Emotion Pictures: Reflections on Cinema, Faber & Faber, London 1989.
Autorzy
Marcin Giżyckimgizycki@hotmail.com
Polsko-Japońska Akademia Technik Komputerowych Polska
https://orcid.org/0000-0001-7525-0205
Krytyk i historyk sztuki; autor książek z dziedziny historii filmu i zjawisk kultury artystycznej. Wykładowca w Rhode Island School of Design w USA, profesor w Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych w Warszawie. Opublikował m.in. Nie tylko Disney – rzecz o kinie animowanym (2000), Koniec i co dalej? (2001), Słownik kierunków, ruchów i kluczowych pojęć sztuki drugiej połowy XX wieku (2002), Wenders do domu! Europejskie filmy o Ameryce i ich recepcja w Stanach Zjednoczonych (2006).
Statystyki
Abstract views: 2668PDF downloads: 579
Licencja
Prawa autorskie (c) 2019 Marcin Giżycki
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Autor bądź autorka udziela wydawcy niewyłącznej i nieodpłatnej licencji (CC BY 4.0) na wykorzystanie tekstu w „Kwartalniku Filmowym”, zachowuje nieograniczone prawa autorskie i zobowiązuje się do podawania miejsca pierwodruku przy ponownym wykorzystaniu artykułu (umowa licencyjna do pobrania). Czasopismo jest wydawane na licencji CC BY 4.0. Zgłaszając artykuł do publikacji, autor bądź autorka wyraża zgodę na jego udostępnianie na tej licencji.
W wydaniach od 105-106 (2019) do 119 (2022) wszystkie artykuły były publikowane na licencji CC BY-NC-ND 4.0. W tym okresie autorzy i autorki udzielali(-ły) niewyłącznej i nieodpłatnej licencji (CC BY-ND 4.0) na wykorzystanie tekstu w „Kwartalniku Filmowym”, zachowywali(-ły) nieograniczone prawa autorskie i zobowiązywali(-ły) się do podawania miejsca pierwodruku przy ponownym wykorzystaniu artykułu.
Inne teksty tego samego autora
- Marcin Giżycki, Utracona cnota ulicznej sztuki , Kwartalnik Filmowy: Nr 73 (2011): Kino to ja. Autobiografie filmowe
- Marcin Giżycki, Z okazji jubileuszu , Kwartalnik Filmowy: Nr 100 (2017): O świętowaniu
- Marcin Giżycki, Déjà vu , Kwartalnik Filmowy: Nr 114 (2021): Zanieczyszczenie, brud, skaza
- Marcin Giżycki, Prawdziwie bezkompromisowe kino , Kwartalnik Filmowy: Nr 61 (2008): Trwoga, lęki, niepokoje
- Marcin Giżycki, Kolei filmowa moc , Kwartalnik Filmowy: Nr 80 (2012): Film na styku kultur
- Marcin Giżycki, Kino spontaniczne , Kwartalnik Filmowy: Nr 67-68 (2009): Historia filmu
- Marcin Giżycki, Zbuntowane oko , Kwartalnik Filmowy: Nr 111 (2020): Zmysły i afekty
- Marcin Giżycki, Koniec kina czy koniec kultury? , Kwartalnik Filmowy: Nr 35-36 (2001): Kino i nowe media
- Marcin Giżycki, Niedoszłe arcydzieło, które odmieniło kino , Kwartalnik Filmowy: Nr 89-90 (2015): Redefinicje klasyki
- Marcin Giżycki, Kinomaniacy, pedanci i sekrety pamięci , Kwartalnik Filmowy: Nr 96 (2016): Film i metafizyka
