Kontynuacje i migawki: Wspomnienia o Lechu Raczaku (1946-2020)


Abstrakt

Lecha Raczaka (1946–2020) wspomina profesorka Wydziału Teatralnego praskiej Akademii Sztuk Scenicznych, Jana Pilátová i studenci. Znany reżyser teatralny, teatrolog, dramatopisarz, wykładowca akademicki był dla nich przede wszystkim nauczycielem i przyjacielem. Wizytę w Pradze Teatru Ósmego Dnia, pod jego kierownictwem, Pilátová zapamiętała nie tylko jako ważne wydarzenie artystyczne, ale też lekcję organizacji i ekonomii. Przez kilkadziesiąt lat współpracy sama czerpała inspirację ze spotkań z Raczakiem, obserwowała też, jak kontakty z nim otwierają innych na nowe możliwości twórcze i życiowe. Dzisiaj autorzy wspomnień działają w obszarach jego zainteresowań, kontynuują jego pracę. Pavel Štourač założył grupę teatralną – Teatr Continuo. Biljana Golubovič badała bałkańskie rytuały i prowadzi działalność arteterapeutyczną w sytuacjach kryzysowych. Martin Frys przezwyciężył ograniczenia własnego ciała i realizuje program autorskiego stosunku do siebie i teatru jako terapeuta. Wszystkie teksty pokazują Lecha Raczaka jako kreatywnego artystę i fachowego pedagoga, ale przede wszystkim wrażliwego człowieka.


Słowa kluczowe

Lech Raczak; DAMU; teatr polski; teatr czeski

Barańczak, S. (2007). Fioletowa krowa: 333 najsławniejsze okazy angielskiej i amerykańskiej poezji niepoważnej od Williama Shakespeare’a do Johna Lennona. Kraków: Wydawnictwo a5.

Barba, E., Raczak, L. et al. (1994). Bez oklasków można wyżyć. Dialog, 1, 120-130.

Pobierz

Opublikowane : 2020-05-12


Pilátová, J., Štourač , P., Golubovič, B. i Frys, M. (2020) „Kontynuacje i migawki: Wspomnienia o Lechu Raczaku (1946-2020)”, Pamiętnik Teatralny, 69(1), s. 205-219. doi: 10.36744/pt.222.

Jana Pilátová 
Divadelni Fakulta Akademie Múzických Umění  Czechia
Pavel Štourač  
Biljana Golubovič 
Martin Frys 



Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

Autor udziela niewyłącznej i nieodpłatnej licencji (CC BY-ND 4.0) na wykorzystanie tekstu w "Pamiętniku Teatralnym" i zobowiązuje się do podawania miejsca pierwodruku przy jego ponownym wykorzystaniu (umowa licencyjna do pobrania). W przypadku publikacji wersji innej niż ogłoszona drukiem w "Pamiętniku Teatralnym" należy wyraźnie to zaznaczyć.