«Jesteśmy zbieraniną, pospolitym ruszeniem dobrego i złego»: Manuela Gretkowska zakłada Partię Kobiet

Katarzyna Waligóra

Uniwersytet Jagielloński, Kraków
https://orcid.org/0000-0001-5297-2889

Abstrakt

Artykuł jest próbą przyjrzenia się Partii Kobiet założonej przez pisarkę i publicystkę, Manuelę Gretkowską w 2007 z perspektywy żenującego kobiecego performansu – wystąpienia jednocześnie emancypacyjnego i budzącego konsternację wśród jego odbiorców. Przedstawiono moment powstania partii i przeanalizowano warunki społeczno-polityczne jej zaistnienia oraz trudności, które od początku napotykały działaczki organizacji. Omówiono też reakcje medialne towarzyszące tworzeniu i działalności Partii Kobiet. Autorka stawia tezę, że porażka wyborcza, jaką ostatecznie poniosła inicjatywa Manueli Gretkowskiej, związana była z dążeniem do wygaszenia żenującego performansu i pójściem na daleko idące kompromisy światopoglądowe. Dowodzi, że w przypadku Partii Kobiet ważniejszy niż program polityczny był imperatyw działania, który miał pchnąć kobiety do upolitycznienia swoich potrzeb.

Słowa kluczowe:

Partia Kobiet, kobiety w polityce, feminizm, polityka, upolitycznienie potrzeb, kobiety i władza, Manuela Gretkowska

Beard, M. (2018). Kobiety i władza: Manifest (E. Hornowska, tłum.). Kraków: REBIS.
  Google Scholar

Fraser, N. (2014). Drogi feminizmu: Od kapitalizmu państwowego do neoliberalnego kryzysu (A. Weseli, tłum.). Warszawa: Wydawnictwo Krytyki Politycznej.
  Google Scholar

Graff, A. (2008). Rykoszetem: Rzecz o płci, seksualności i narodzie. Warszawa: Wydawnictwo W.A.B.
  Google Scholar

Gretkowska, M. (2008). Obywatelka. Warszawa: Świat Książki.
  Google Scholar

Jakubowska, A. (2008). Plakat, którego nie widziałam na ulicy. Czas Kultury, 1, 66-72.
  Google Scholar

Pustkowiak, P., & Gretkowska, M. (2019). Trudno z miłości się podnieść. Warszawa: Prószyński i S-ka.
  Google Scholar

Środa, M. (2009). Kobiety i władza. Warszawa: Wydawnictwo W.A.B.
  Google Scholar

Waligóra, K. (2018). Czy pani jest bardzo głupia czy bardzo inteligentna? Joanna Szczepkowska i żenujący performans odwołania komunizmu. Didaskalia, 145/146, 78-90.
  Google Scholar

Źródła:
  Google Scholar

Adamczewska, I. (2006). Łódź też jest kobietą. Gazeta Wyborcza Łódź, 19.12. https://classic.wyborcza.pl/archiwumGW/4786293/Lodz-tez-jest-kobieta
  Google Scholar

Adamczewska, I. (2007). Partia kobiet nie chce seksmisji. Gazeta Wyborcza Łódź, 11.01. https://classic.wyborcza.pl/archiwumGW/4799297/Partia-Kobiet-nie-chce-seksmisji
  Google Scholar

Adamczewska, I., & Kamieńska, M. (2007). Kobiety szykują się do polityki, Gazeta Wyborcza Łódź, 20.09. https://classic.wyborcza.pl/archiwumGW/4961471/KOBIETY-SZYKUJA-SIE-DO-POLITYKI
  Google Scholar

Anonim. (2008). Ten wieczór należał do pań. Gazeta Wyborcza Łódź, 29.01. https://classic.wyborcza.pl/archiwumGW/5032230/Ten-wieczor-nalezal-do-pan
  Google Scholar

Blinkiewicz, A., & Nowicka, K. (2007). Prawdziwa partia kobiet. Wprost, 39. https://www.wprost.pl/tygodnik/114394/Prawdziwa-partia-kobiet.html
  Google Scholar

Borowska, S., & Gretkowska, M. (2007). Na partyjne zebrania jeżdżę z moją Polą. Gala, 9.
  Google Scholar

Gretkowska, M. (2006). Dość upokorzeń. Przekrój, 46, 27
  Google Scholar

Gretkowska, M. (2007).Traktuję mężczyzn łagodnie. Gazeta Wyborcza Lublin, 14.03. https://classic.wyborcza.pl/archiwumGW/4838398/Traktuje-mezczyzn-lagodnie
  Google Scholar

Hrybacz, B. (2007). Polska jest kobietą. Elle, 4, 68.
  Google Scholar

https://classic.wyborcza.pl/archiwumGW/4779411/POLITYCY-PRZEHANDLOWALI-KOBIETY
  Google Scholar

Iwanciw E., & Woźniak, K. (2007). Polska jest kobietą. Gazeta Wyborcza Bydgoszcz, 8.03. https://classic.wyborcza.pl/archiwumGW/4833548/Polska-jest-kobieta
  Google Scholar

Jarzębowska, E. (2007). Kobiety podzieliła aborcja. Gazeta Wyborcza Olsztyn, 12.01. https://classic.wyborcza.pl/archiwumGW/4800380/Kobiety-podzielila-aborcja
  Google Scholar

Jędrysik, M., & Gretkowska, M. (2006). Politycy przehandlowali kobiety Gazeta Wyborcza, 17.12.
  Google Scholar

Kerger, R., & Gretkowska M. (2007). Kobieta upadła. Puls Biznesu, 91. https://www.pb.pl/kobieta-upadla-369727
  Google Scholar

Kim, R. (2016). Zarażeni wirusem pogardy. Newsweek, 44.
  Google Scholar

Kozak, B. (2006). Kobiecizm. Zadra, 4.
  Google Scholar

Łuniewska, L. (2007). Partia jest blondynką. Newsweek, 39.
  Google Scholar

Mazuś, M. (2014). Dziecko wybrało śmierć, winnych brak. Polityka, 4. https://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/spoleczenstwo/1567597,1,dziecko-wybralo-smierc-winnych-brak.read
  Google Scholar

Olczyk, E. (2007). Manuela Gretkowska – polityk bez poglądów. Rzeczpospolita, 29.09.
  Google Scholar

Olczyk, E., Gretkowska M. (2019). Mordobicie z linijką w klapie. Rzeczpospolita, 09.02.
  Google Scholar

Paradowska, J. (2006). Hej, suknie w dłoń. Polityka, 50. https://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/spoleczenstwo/200768,1,hej-suknie-wdlon.read?page=98&moduleId=4686
  Google Scholar

Paulukiewicz, A., & Klawe, S. (2007). Ueorgan Ludu. Wprost, 39. https://www.wprost.pl/tygodnik/114438/Ueorgan-Ludu.html
  Google Scholar

Pszczółkowska, A. (2007). Kobiety niegotowe do wyborów. Gazeta Wyborcza Białystok, 01.04. https://classic.wyborcza.pgl/archiwumGW/4849353/Kobiety-niegotowe-do-wyborow
  Google Scholar

Suchodolska, M., Wilczak D., & Gretkowska, M. (2007). Polko, nie wstydź się!. Newsweek, 1. https://www.newsweek.pl/polko-nie-wstydz-sie/ym7m2x7
  Google Scholar

Pobierz


Opublikowane
2020-11-11

Cited By / Share

Waligóra, K. (2020) „«Jesteśmy zbieraniną, pospolitym ruszeniem dobrego i złego»: Manuela Gretkowska zakłada Partię Kobiet”, Pamiętnik Teatralny, 69(3), s. 51–73. doi: 10.36744/pt.464.

Autorzy

Katarzyna Waligóra 
https://orcid.org/0000-0001-5297-2889

Doktorantka w Katedrze Teatru i Dramatu na Uniwersytecie Jagiellońskim. Krytyczka teatralną stale współpracująca z "Didaskaliami" i portalem Taniec Polska. Edukatorka teatralna. Autorka książki "Koń nie jest nowy". O rekwizytach w teatrze. Obecnie zajmuje się badaniem żenujących kobiecych performansów oraz przyczyn porażek spektakli teatralnych.



Statystyki

Abstract views: 570
PDF downloads: 172


Licencja

Prawa autorskie (c) 2020 Katarzyna Waligóra

Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

Autor udziela niewyłącznej i nieodpłatnej licencji (CC BY-ND 4.0) na wykorzystanie tekstu w "Pamiętniku Teatralnym", zachowuje nieograniczone prawa autorskie, ale zobowiązuje się do podawania miejsca pierwodruku przy ponownym wykorzystaniu artykułu (umowa licencyjna do pobrania). Zgłaszając artykuł do publikacji, autor wyraża zgodę na jego udostępnianie na licencji CC BY-NC-ND 4.0.