Individual and Community Crises in a Pandemic: The Social Theater of Ambulatory Care

Katarzyna Kułakowska

katarzyna.kulakowska@ispan.pl
Instytut Sztuki, Polska Akademia Nauk (Polska)
https://orcid.org/0000-0002-3673-4394

Katarzyna Kalinowska


Instytut Badań Edukacyjnych (Polska)
http://orcid.org/0000-0003-2657-6107

Olga Drygas


Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk (Polska)
http://orcid.org/0000-0003-0850-4193

Michał Bargielski


(Polska)
https://orcid.org/0000-0001-7448-4923

Abstrakt

Artykuł dotyczy działalności polskich teatrów społecznych w czasie pandemii Covid-19. Ramą interpretacyjną jest koncepcja teatru-ambulatorium Lidii Zamkow, która pozwala umiejscowić aktywność teatrów społecznych w kontekście działań taktycznych Michela de Certeau oraz niskich/słabych teorii Jacka Halberstama. Ambulatorium teatru społecznego rozpoznaje potrzeby jednostek i społeczności w pandemicznym kryzysie i reaguje na nie w różny sposób. W artykule wyróżnione zostały trzy typy idealne rozpoznań i wynikających z nich kuracji, które teatry-ambulatoria stosują w pandemii: terapeutyzowanie, sztukmistrzostwo i rewolucja. Podstawą analizy są materiały zebrane podczas dwóch badań: grantu dotyczącego antropologiczno-społecznej działalności Teatru Węgajty realizowanego przez Instytut Sztuki PAN oraz badania pracownic i pracowników teatrów w pandemii zainicjowanego przez Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie.

Instytucje finansujące

Badania finansowane przez Narodowe Centrum Nauki (nr rej. proj. 2017/26/E/HS2/00357) oraz przez Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie.

Słowa kluczowe:

teatr społeczny, pandemia, kryzys, jednostka, społeczeństwo, wspólnota, niska teoria, teatr-ambulatorium

Brach-Czaina, J. (2018). Szczeliny istnienia. Warszawa: Dowody na istnienie.
  Google Scholar

Celan, P. (2003). Collected Prose (R. Waldrop, trans.). New York: Routledge.
  Google Scholar

Czyżewski, K. (2008). Jestem człowiekiem małych liczb: interview by Grzegorz Godlewski. Nowe Książki, 11.
  Google Scholar

de Certeau, M. (1988). The Practice of Everyday Life (S. Rendall, trans.). Berkeley: University of California Press.
  Google Scholar

Dudzik, W. (1995). O teatrze alternatywnym. Polska Sztuka Ludowa: Konteksty, 2, 74-75.
  Google Scholar

Foucault, M. (1977). Language, Counter-memory, Practice: Selected Essays and Interviews. (D. F. Bouchard & S. Simon, trans.). Ithaca: Cornell University Press.
  Google Scholar

Foucault, M. (1980). Power/Knowledge: Selected Interviews and Other Writings, 1972–1977. New York: Pantheon Books.
  Google Scholar

Galusek, Ł., & Sieroń-Galusek, D. (2012). Pogranicze: O odradzaniu się kultury. Wrocław: Kolegium Europy Środkowowschodniej.
  Google Scholar

Geertz, C. (1983). Local Knowledge: Further Essays in Interpretive Anthropology. New York: Basic Books.
  Google Scholar

Halberstam, J. (2011). The Queer Art of Failure. Durham: Duke University Press.
DOI: https://doi.org/10.1215/9780822394358   Google Scholar

Iwasiów, I. (2020). Czerwone szpilki nie znikną: interview by Violetta Szostak. Wysokie Obcasy, 32.
  Google Scholar

Jawłowska, A. (1975). Drogi kontrkultury. Warszawa: PIW.
  Google Scholar

Kosiński, D. (2010). Performing Poland: Rethinking Histories and Theatres (P. Vickers, trans.). Cardiff: Performance Research Books.
  Google Scholar

Krakowska, J. (2016). PRL: Przedstawienia. Warszawa: PIW, Instytut Teatralny im. Z. Raszewskiego, & IS PAN.
  Google Scholar

Lévi-Strauss, C. (1966). The Savage Mind (G. Weidenfield, trans.). Chicago: University of Chicago Press..
  Google Scholar

Mościcki, P. (2008). Polityka teatru: Eseje o sztuce angażującej. Warszawa: Wydawnictwo Krytyki Politycznej.
  Google Scholar

Puzyna, K. (1974). Syntezy za trzy grosze. Warszawa: PIW.
  Google Scholar

Schininá, G. (2009). Like a Ham in a Temperance Hotel: Healing, Participation and Education in Social Theatre. In: S. Jennings (ed.), Dramatherapy and Social Theatre: Necessary Dialogues (pp. 37-48). London-New York: Rutledge.
  Google Scholar

Solnit, R. (2020). The Impossible Has Already Happened: What Coronavirus Can Teach Us About Hope. Guardian, April 7.
  Google Scholar

Taylor, P. (2003). Applied Theatre: Creating Transformative Encounters in the Community. Portsmouth: Heinemann.
  Google Scholar

Tokarczuk, O. (2019). The Tender Narrator. December 7, 2019, https://www.nobelprize.org/prizes/literature/2018/tokarczuk/104871-lecture-english/
  Google Scholar

Weber, M. (2011). Objectivity’ in Social Sciences and Social Policy. In: E.A. Shils & Henry A. Finch (trans., ed.). Methodology of Social Sciences (p. 49-112). New Brunswick: Transaction Publishers.
  Google Scholar

Yalom, I. D. (2012). Love’s Executioner and Other Tales of Psychotherapy. New York: Perseus Books.
  Google Scholar

Zamkow, L. (1971). Nie uznaję teatru bez tekstu: interview by Krzysztof Miklaszewski. Scena, 1.
  Google Scholar

Zamkow, L.(1968). Moje mądre przyjemności. Polska, 3.
  Google Scholar


Opublikowane
2020-12-31

Cited By / Share

Kułakowska, K., Kalinowska, K. ., Drygas, O. i Bargielski, M. (2020) „Individual and Community Crises in a Pandemic: The Social Theater of Ambulatory Care”, Pamiętnik Teatralny, 69(4), s. 63–84. doi: 10.36744/pt.455.

Autorzy

Katarzyna Kułakowska 
katarzyna.kulakowska@ispan.pl
Instytut Sztuki, Polska Akademia Nauk Polska
https://orcid.org/0000-0002-3673-4394

dr Katarzyna Kułakowska - absolwentka Instytutu Kultury Polskiej (UW), gdzie w 2017 roku obroniła pracę doktorską Ruch kontrkultury teatralnej w Polsce z perspektywy doświadczeń jego uczestniczek. Autorka dwóch książek: Miasto płci (2010) oraz Błaźnice. Kobiety kontrkultury teatralnej w Polsce (2017). Obecnie adiunkta w Instytucie Sztuki PAN, gdzie bada metodę pracy Teatru Węgajty na podstawie doświadczeń jego uczestniczek i uczestników oraz pracuje nad poszerzaniem polskiej teatrologii o perspektywę feministyczną.


Autorzy

Katarzyna Kalinowska 

Instytut Badań Edukacyjnych Polska
http://orcid.org/0000-0003-2657-6107

dr Katarzyna Kalinowska– absolwentka Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych (UW), gdzie w 2017 roku obroniła pracę doktorską Emocje w interakcjach intymnych i towarzyskich. Badanie eksploracyjne praktyk flirtu i uwodzenia w sanatoriach i na imprezach klubowych. Autorka książki Praktyki flirtu i podrywu. Studium z mikrosocjologii emocji(2018). Obecnie adiunktka w Instytucie Badań Edukacyjnych. Zajmuje się socjologią emocji i miłości, metodologią jakościową oraz etyką badań, jest zaangażowana we wspieranie rozwoju pedagogiki teatru w Polsce.


Autorzy

Olga Drygas 

Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk Polska
http://orcid.org/0000-0003-0850-4193

mgr Olga Drygas–absolwentka Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych i Społecznych (UAM), doktorantka w I Instytucie Sztuki PAN, gdzie pod kierunkiem prof. zw. dr hab. Krystyny Duniec przygotowuje rozprawę Lidia Zamkow. W stronę morfowania historii polskiego teatru. Kuratorka i koordynatorka projektów międzynarodowych w Nowym Teatrze w Warszawie, dramaturżka.


Autorzy

Michał Bargielski 

Polska
https://orcid.org/0000-0001-7448-4923

mgr Michał Bargielski– absolwent Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych (UW). Socjolog zainteresowany ewaluacją programów publicznych i badaniem społeczności lokalnych. Ewaluator i badacz skoncentrowany na problematyce rozwoju lokalnego, polityce społecznej i animacji kultury.



Statystyki

Abstract views: 463
PDF downloads: 227


Licencja

Prawa autorskie (c) 2020 Katarzyna Kułakowska, Katarzyna Kalinowska, Olga Drygas, Michał Bargielski

Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

Autor udziela niewyłącznej i nieodpłatnej licencji (CC BY 4.0) na wykorzystanie tekstu w "Pamiętniku Teatralnym", zachowuje nieograniczone prawa autorskie, ale zobowiązuje się do podawania miejsca pierwodruku przy ponownym wykorzystaniu artykułu (umowa licencyjna do pobrania). Zgłaszając artykuł do publikacji, autor wyraża zgodę na jego udostępnianie na licencji CC BY 4.0.

Od zeszytu 1/2018 do zeszytu 3/2022 artykuły publikowane były na licencji CC BY-NC-ND 4.0. W tym okresie autorzy udzielali niewyłącznej i nieodpłatnej licencji (CC BY-ND 4.0) na wykorzystanie tekstu w "Pamiętniku Teatralnym", zachowywali nieograniczone prawa autorskie, ale zobowiązywali się do podawania miejsca pierwodruku przy ponownym wykorzystaniu artykułu.